ლეჟავა სამსონ

ხელოვნებათმცოდნე, ცენტრის მთავარი მეცნიერი თანამშრომელი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი.
სამეცნიერო კვლევის სფერო – ქართული ხალხური ხელოვნება, თანამედროვე ქართული ფერწერა.
საქმიანობა – თბილისის სამხატვრო აკადემიის პედაგოგი, მიჰყავს ვიზუალური ფოლკლორისა და 1950-1960 წწ. ქართული ფერწერის მიმდიმარეობანის კურსი. ალმანახ “სპექტრის” სარედაქციო საბჭოს წევრი; კრებულ “საქართველოს სიძველენის” რედკოლეგიის წევრი.
რჩეული ნაშრომები:

1. ნიკო ფიროსმანაშვილის მხატვრობის მნიშვნელობისათვის, სპექტრი, თბ., 2005;

2. Разговор о Грузинской культуре, Литуратурная Грузия, 2000;

3. Kolkh oda-sakhli. International training course. Significance of the Vernacular Architecture and problems of its Conservation. The world Heritage Centre Unesco. ICOMOS /Georgia. Tbilisi, 1997;

4. ანთროპომორფულობის თარგმანებისა და კოსმოგრამულობის პრინციპი ქართულ ხალხურ ხუროთმოძღვრებაში, საქართველოს სიძველენი, 3, თბ., 2003;

5. საქართველოს ხალხური არქიტექტურის ზოგადი მახასიათებლებისათვის, საქართველოს სიძველენი, 1, 2002;

6. კოლხური ოდა-სახლები რაჭაში, თბ., 2007;

7. ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი (კატალოგი), თბ., 2013 (თანაავტორი)
მისამართი: ბარნოვის ქ. N73, თბილისი, ტელ: (+995 32) 226413

სრული ბიბლიოგრაფია:

1. გოგი თოთიბაძე, ცისკარი, N10, 1980;

2. ზურაბ ნიჟარაძე, ცისკარი, N5, 1981;

3. რაჭული ხით ხუროობის დეკორატიული გაფორმების საკითხები, ძეგლის მეგობარი, 60, 1982;

4. ხის ხუროთმოძღვრების ძეგლები რაჭაში, მეცნიერება და ტექნიკა, 1982;

5. ჯიბსონ ხუნდაძის ფერწერა, საბჭოთა ხელოვნება, N2, 1985;

6. დიმიტრი ხახუტაშვილი, თბ., 1985;

7. დიმიტრი ხახუტაშვილი, საბჭოთა ხელოვნება, N6, 1985;

8. უცნობი მხატვარი გიგო ტარიელაშვილი, ფრესკა, 1985;

9. ხის საცხოვრებელი და ქართული ხუროთმოძღვრების ტრადიცია, საბჭოთა ხელოვნება, N10, 1987;

10. ქართველ აბსტრაქციონისტთა პირველი ჯგუფური გამოფენა, ხელოვნება, N35, 1988;

11. 50–იანი წლების ქართული ფერწერა პერიოდულ პუბლიკაციებში, სპექტრი, N1, 1990;

12. აფხაზური და ქართული ხალხური ხუროთმოძღვრების ერთიანობის საკითხისათვის, ხელოვნება, N2, 1993;

13. ალ. ბანძელაძის შემოქმედება, ხელოვნება, N3– 4, 1994;

14. ჯ. კუხალაშვილის მხატვრობის სპეციფიკისათვის, სპექტრი, N3– 4, 1994;

15. დრამატიზებულიც, საზეიმოც (ე. კალანდაძის ფერწერა), ხელოვნება, N4–6, 1995;

16. ალ. ბანძელაძის შემოქმედება 50–იანი წლების მხატვრობის პრობლემატიკასთან მიმართებაში, სპექტრი, N5–6, 1996;

17. ოდა–სახლი, როგორც ქართულ–აფხაზური ერთობის სიმბოლო, ძეგლის მეგობარი, N2 (97), 1997;

18. ოდა–სახლი, კრებ: The World Heritage Centre, Tb., 1997;

19. Kolkh oda-sakhli. International training course. Significance of the Vernacular Architecture and problems of its Conservation. The world Heritage Centre Unesco, ICOMOS / Georgia. Tbilisi, 1997;

20. ორნამენტის მრავალფუნქციური როლი ხალხურ ხუროთმოძღვრებაში, ლიტერატურა და ხელოვნება, N2, 1999;

21. ორნამენტის რაობის საკითხისათვის, ძეგლის მეგობარი, N3 (110), 2000;

22. Разговор о Грузинской культуре, Литуратурная Грузия, 2000;

23. ხალხური ხელოვნების თვისობრიობის ზოგიერთი საკითხისათვის, ძეგლის მეგობარი, N2 (109), 2000;

24. ჩუქურთმიანი აივნები კახეთში, ხელოვნება, N3– 4, 2000;

25. ხალხური ხელოვნების პრობლემატიკა რენე შმერლინგის ნააზრევში, რ. შმერლინგისადმი მიძღვნილი სამეცნიერო სესია, მოხსენებების კრებული, თბ., 2000;

26. ძველი თბილისი – განსაცდელი თუ კატასტროფა? წელიწდეული, IV-V, თბ., 1999–2001;

27. არქიტექტურის დესაკრალიზაცია, Academia, 3, 2002;

28. ძველი თბილისი მიწისძვრის შემდგომ – რას ჰკარგავს საქართველო, ხელოვნება, N1–2, 2002;

29. საქართველოს ხალხური არქიტექტურის ზოგადი მახასიათებლებისათვის, საქართველოს სიძველენი, 1, 2002;

30. ანთროპომორფულობის თარგმანებისა და კოსმოგრამულობის პრინციპი ქართულ ხალხურ ხუროთმოძღვრებაში, საქართველოს სიძველენი, 3, თბ., 2003;

31. ნიკო ფიროსმანაშვილის მხატვრობის მნიშვნელობისათვის, სპექტრი, თბ., 2005,

32. კოლხური ოდა-სახლები რაჭაში, თბ., 2007,

33. ონის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი (კატალოგი), თბ., 2013 (თანაავტორი)