• Yearly Archives: 2018

     

    საყვარელიძე თეიმურაზ

    აპრილი 3, 2018

    დაიბადა 1931 წელს, ქ. თბილისში.
    ხელოვნების ისტორიკოსი, ცენტრის უფროსი მეცნიერი თანამშრომელი ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი, სამეცნიერო საბჭოს წევრი.
    სამეცნიერო კვლევის სფერო  –  შუა საუკუნეების ქართული ჭედური ხელოვნება და ქართული ხუროთმოძღვრება.
    საქმიანობა  –  1983-1999 წლებში იყო ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში; 1999-2005 წლებში  –  ინსტიტუტის დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი; არის მრავალი მონოგრაფიისა და გამოცემის სამეცნიერო რედაქტორი.
    რჩეული ნაშრომები:

    1. ანჩის კარედი ხატი, საბჭოთა ხელოვნება,  N5, თბ., 1976;

    2. ვანის წმინდა გიორგის ეკლესიის საკურთხევლისწინა ჯვარი, Ars Georgica, 8-A, თბ., 1979;

    3. XII საუკუნის ქართული ჭედური ხელოვნების ისტორიიდან, თბ., 1980;

    4. ქართული ჭედური და ფერწერული ხატები, თბ., 1980(გ.ალიბეგაშვილთან ერთად); 

    5. XIV-XIX სს-ის ქართული ოქრომჭედლობა, ნაკვეთი პირველი (XIV- XVI სს.), თბ., 1987; 

    6. ქართული ჭედური ხატები, თბ., 1997; 

    7. გელათი, თბ., 2007 (თანაავტორი); 

    8.  ქართული ქრისტიანული ხელოვნება, ჭედურობა, თბ., 2008; მეორე გამოცემა 2010  (თანაავტორი).

    სრული ბიბლიოგრაფია:

    1. მოწამეთის საწინამძღვრო ჯვარი, მაცნე, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოგრაფიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია, 3, თბ., 1965;
    2. ტბეთის ოთხთავის ყდის მოჭედილობა, ძეგლის მეგობარი,  N9,  თბ., 1967;
    3. მივხედოთ ბოლნისის რაიონის ძეგლებს, ძეგლის მეგობარი,  N18, თბ., 1969;
    4. X-XI საუკუნეების ქართული ჯვარი ბერლინში, საბჭოთა ხელოვნება, თბ., 1971;
    5. ვანის წმ. გიორგის ეკლესია, ძეგლის მეგობარი,  N29, თბ., 1972;
    6. რემბრანტის ავტოპორტრეტი ჰააგის მუზეუმიდან, ფრესკა, თბ., 1974;
    7. ნიჩბისის წმ. ნიკოლოზის ეკლესიის დათარიღებისათვის, ძეგლის მეგობარი,  N38, თბ., 1975;
    8. ანჩის კარედი ხატი, საბჭოთა ხელოვნება,  N5, თბ., 1976;
    9. ვანის წმინდა გიორგის ეკლესიის საკურთხევლისწინა ჯვარი, Ars Georgica, 8-A, თბ., 1979;
    10. ქართული ჭედური და ფერწერული ხატები თბ., 1980 (გ. ალიბეგაშვილთან ერთად);
    11. XII საუკუნის ქართული ჭედური ხელოვნების ისტორიიდან, თბ., 1980;
    12. ბოლნისის სიონი, თბ., 1983;
    13. XIV-XIX სს-ის ქართული ოქრომჭედლობა, ნაკვეთი პირველი (XIV-XVI სს.),  თბ., 1987;
    14. ქართული ხუროთმოძღვრება (წინაქრისტიანული ხანიდან მოყოლებული XX საუკუნის 70-იან წლებამდე), საბავშვო ენციკლოპედია, ტ. XII, თბ., 1987;
    15. ორი საწინამძღვრო ჯვარი დავით აღმაშენებლის წარწერით, ჯვარი ვაზისა,  N1, თბ., 1989;
    16. De l‛ histoire des relations georgiennes-gzecquies. Byzance et la Geoirgie, Symposium Athens, 1991;
    17. ქართული ხატები, თბ., 1994 (გ. ალიბეგაშვილთან ერთად);
    18. ქართული ჭედური ხატები, თბ., 1997 (გ. ალიბეგაშვილთან ერთად);
    19. ანჩის კარედი ხატი (ისტორია და თავგადასავალი) საყდარი, 2-3, თბ., 1999;
    20. Medieval Georgian Repousse, Perception of Byzantium and Its Neighbours, ნიუ-იორკი, 2001;
    21. რა გადაგვირჩა მცხეთური ჯვარ-ხატებიდან, საქართველოს საპატრიარქო,  N4, თბ., 2001;
    22. ვახტანგ ბერიძე, Academia, ტ. II, თბ., 2001;
    23. ვახტანგ ბერიძე, ქართული ხელოვნების ნარკვევები,  II,  თბ., 2002;
    24. კახეთის ოქრომჭედლობა, წგნ. კახეთი, თბ., 2005;
    25. საოქრომჭედლო ხელოვნება, სტატია   –   Грузия, Православная энциклопедия, т. XIII, М., 2006;
    26. ქართული ქრისტიანული ხელოვნება, ჭედურობა, თბ., 2008.
    Leave a comment
     

    საბაშვილი ქრისტინე

    აპრილი 3, 2018
    Leave a comment
     

    ჟღენტი გურამ

    აპრილი 3, 2018
    Leave a comment
     

    პრივალოვა ეკატერინე

    აპრილი 3, 2018

    (1930, თბილისი  –  1998, თბილისი)
    ხელოვნების ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი, სწავლობდა თ]ილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე, ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში.
    1958 წლიდან მუშაობდა ამავე ინსტიტუტში მეცნიერ თანამშრომლად, 1963 წლიდან იყო საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი, 1967-1973 წლებში  ლექციებს კითხულობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიის  ხელოვნებათმცოდნეობის ფაკულტეტზე, 1978 წლიდან მუშაობდა  საქართველოს ისტორიის და კულტურის ძეგლთა დაცვის სამმართველოში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, განყოფილების გამგედ.
    ეკატერინე პრივალოვას ძირითადი საკვლევი თემა იყო შუა საუკუნეების ქართული მონუმენტური ფერწერა და მისი დაცვის პრობლემები, მისი ურთიერთობა ბიზანტიურ მხატვრობასთან, აგრეთვე, თანამედროვე ქართული ხელოვნება. მეცნიერის ნარკვევები გამოქვეყნებულია ქართულ, რუსულ, დასავლეთევროპულ სამეცნიერო პერიოდიკაში.
    1992-1993 წლებში იყო შ. ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების მუზეუმის დირექტორატის წევრი. 1996 წლიდან – ძველი კედლის მხატვრობის ტექნიკური კვლევის ცენტრის “ბეთანია” – დირექტორი.
    ე. პრივალოვა მონაწილეობდა ქართული ხელოვნებისადმი მიძღვნილ I (ბერგამო, იტალია 1974),  III (ბარი, ლეჩე, იტალია 1980), IV (თბილისი, 1983) საერთაშორისო სიმპოზიუმებში, ბერძნულ-ქართული ხელოვნებისადმი (პატმოსი, საბერძნეთი 1981), სტუდენიცას მონასტრის 800 წლისადმი (ბელგრადი, იუგოსლავია 1986) მიძღვნილ კონფერენციებში, მხატვრულ-კულტურულ კითხვებში “ბიზანტია და საქართველო” (ათენი, საბერძნეთი 1990), საერთაშორისო სიმპოზიუმში “ათონის მთის ხელოვნება ბიზანტიურ პერიოდში” (თესალონიკი, საბერძნეთი 1997).
    ე. პრივალოვა იყო ICOMOS-ის საქართველოს ეროვნული კომიტეტის,  IOFA-ს, საბერძნეთის ქრისტიანული არქეოლოგიის საზოგადოების საპატიო წევრი, ხელოვნების საერთაშორისო ცენტრში პროგრამა  – “ყინწვისის ფრესკების გადარჩენის” მთავარი კონსულტანტი, შუა საუკუნეების ქართული ხელოვნების ძეგლების აღდგენისა და კონსერვაციისადმი მიძღვნილი ყველა პროგრამისა და მოძრაობის აქტიური წევრი, სამეცნიერო-პოპულარული ფილმების თანაავტორი.
    რჩეული ნაშრომები:

    1. Зураб Нижарадзе, М., 1972;

    2.  Павниси, Тб., 1977;

    3. Роспись церкви Георгия Калаубанского близ Мцхета,  Ars  Georgica, № 8-А, 1979;  

    4.  Роспись Тимотесубани, Тб., 1980;

    5.  ბეთანიის ტაძრის მოხატულობა – საბჭოთა ხელოვნება, N2, 1980;

    6.  ელენე ახვლედიანი (ალბომი), თბ., 1980;  

    7. Nouvelle donnée  Betania, – Symposium  international sur l‛ art Georgian, Tbilisi, 1983; 

    8. ვარძია, თბ., 1987 (ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე); 

    9. Роспись церкви “Вознесения”  –  “Амаглева” в Озаани, Ars  Georgica, 9-А, 1987; 

    10.  Certain particularites des peintures murales Georgiennes des XI-XIII siecles, Belgrads, 1988; 

    11. Некоторые особенности грузинских росписей рубежа XII-XIII  вв., Ars  Georgica,  10-А, Тб., 1991;

    12. შუა საუკუნეების ქართული კედლის მხატვრობის ერთი თავისებურების შესახებ ზემო კრიხის მთავარანგელოზთა ეკლესიის  მაგალითზე,  წელიწდეული, 1, თბ., 1995;

    13. ზოგი რამ ტაო-კლარჯეთის მოხატულობის  შესახებ, საქართველოს ეკლესიის, ქართული სასულიერო მწერლობის და ქრისტიანული ხელოვნების ისტორიის საკითხები, თბ., 1998.

    სრული ბიბლიოგრაფია:

    1. «სასწაული სარკინოზზე» იკვისა და ფავნისის კედლის მხატვრობაში, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მოამბე,  ტ. XXVIII,  N6, 1962;
    2. Художественное решение двух композиций “чудес” св. Георгия в грузинских росписях зрелого средневековья. Вестник АН Грузии, № 1, Тб., 1963;
    3. Первый художник государства, к 125-летию со дня рождения Е. Матейко. Вечерний Тбилиси, № 146, Тб., 1963;
    4. შუა   საუკუნეების ქართული პორტრეტის ისტორიიდან (XII საუკუნის საქტიტორო პორტრეტები ფავნისში), ძეგლის მეგობარი,  N8, 1966;
    5. მურყმელის «მაცხვარის» მოხატულობა უშგულში, ძეგლის მეგობარი,  N29, 1972;
    6. Зураб Нижарадзе, М., 1972;
    7. Слово об учителе (Памяти академика Г. Чубинашвили), Литературная Грузия, № 4,1973;
    8. «არს კიმოთისმანს მონასტერი გუმბათიანი…», ძეგლის მეგობარი,  N38, 1975;
    9. ჭილაანთ ციხე-დარბაზი დუშეთში, ცისკარი,  N6, 1977;
    10. Павниси, Тб., 1977;
    11. ალეკო გორგაძე, საბჭოთა ხელოვნება, ¹9, 1979;
    12. Роспись церкви Георгия Калаубанского близ Мцхета,  Ars  Georgica, № 8-А.,
    13. Роспись Тимотесубани, Тб., 1980;
    14. ელენე ახვლედიანი (ალბომი),  თბ., 1980;
    15. ქართული მონუმენტური ფერწერის კოპირების ისტორიიდან, მეცნიერება და ტექნიკა,  N11, 1980;
    16. ბეთანიის ტაძრის მოხატულობა,  საბჭოთა ხელოვნება,  N2, 1980;
    17. Nouvelles donné Betania,  Symposium  international sur l  art Georgian, Tbilisi, 1983;
    18. დღის წესრიგშია ქართული კედლის მხატვრობა   –   მასალა დისკუსიისთვის ძეგლის მეგობარი,  72, 1986;
    19. ვარძია, თბ., 1987 (ქართულ, რუსულ და ინგლისურ ენებზე);
    20. Роспись церкви “Вознесения” – “Амаглева” в Озаани,   Ars  Georgica, 9-А , 1987;
    21. Certain particularites des peintures murales Georgiennes des XI-XIII siecles, Belgrads, 1988;   
    22. Некоторые особенности грузинских росписей рубежа XII-XIII  вв.,  Ars  Georgica,  10 – А, Тб., 1991;
    23. შუა საუკუნეების ქართული კედლის მხატვრობის ერთი თავისებურების შესახებ ზემო კრიხის მთავარანგელოზთა ეკლესიის  მაგალითზე,  წელიწდეული, 1, თბ., 1995;
    24. ზოგიერთი შენიშვნა ტაო-კლარჯეთის მოხატულობის  შესახებ, წელიწდეული,  II,  თბ., 1996;
    25. ზოგი რამ ტაო-კლარჯეთის მოხატულობის  შესახებ, საქართველოს ეკლესიის, ქართული სასულიერო მწერლობის და ქრისტიანული ხელოვნების ისტორიის საკითხები, თბ., 1998;
    26. კვლავ ზოგი რამ ტაო-კლარჯეთის მოხატულობის  შესახებ,  წელიწდეული   IV-V,  თბ., 1999-2002.
    Leave a comment
     

    პატაშური გიორგი

    აპრილი 3, 2018
    Leave a comment
     

    პაპაშვილი გიორგი

    აპრილი 3, 2018
    Leave a comment
     

    Okropiridze Asmat

    აპრილი 3, 2018

    Art Historian,Chief Researcher of the Centre, Ph.D. 

    Research field:  History of the ecclesiastic art; history of the mural painting, symbolism of the Christian art 

    Activity:  Lectures on the Analysis of the work of Art and History of the 13th-17th cc. European Art at the Tbilisi Theological Academy;  lectures on the Iconography of Feast Cycle Scenes at the Tbilisi Academy of  Arts. 

     

    Bibliography not found

    Leave a comment
     

    ოქროპირიძე ასმათ

    აპრილი 3, 2018

    ხელოვნებათმცოდნე, ცენტრის მთავარი მეცნიერი თანამშრომელი ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი.
    სამეცნიერო კვლევის სფერო  –  საეკლესიო ხელოვნების ისტორია, მონუმენტური მხატვრობა, ზოგადი სახისმეტყველება.
    საქმიანობა  –  თბილისის სასულიერო აკადემიის პედაგოგი, მიჰყავს  მხატვრული ნაწარმოების ანალიზისა და ევროპული ხელოვნების (XIII-XVII საუკუნეები) კურსი; თბილისის სამხატვრო აკადემიაში  –  ათორმეტი საუფლო დღესასწაულის იკონოგრაფიის კურსი.
    რჩეული ნაშრომები:

    1. წითელი ფერის სიმბოლური გააზრების ერთი ასპექტი შუა საუკუნეების ქართულ მხატვრობაში, მაცნე, N3, 1989;

    2. ქრისტიანული სახისმეტყველებისათვის. სპექტრი, N1, 1998;

    3. ქართული ხელოვნების სახვითი ენისათვის, აკადემია, N6-7, თბ., 2006;

    4. ბეთანიის მხატვრობა და მართმადიდებლური ფერწერის ზოგიერთი ასპექტი, სპექტრი, 2005;

    5. ბოჭორმის წმ. გიორგის ეკლესიის მოხატულობა, სადისერტაციო ნაშრომი, 1997; 

    6.  ქართული ქრისტიანული ხელოვნება, ხელნაწერთა დასურათება, თბ., 2008; მეორე გამოცემა 2010  (თანაავტორი).

    სრული ბიბლიოგრაფია:

    1. წითელი ფერის სიმბოლური გააზრების ერთი ასპექტი შუა საუკუნეების ქართულ მხატვრობაში,  მაცნე,  N3, 1989;
    ბოჭორმის მოხატულობა, ქართული ხელოვნებისადმი მიძღვნილი VI საერთაშორისო სიმპოზიუმი, თბ., 1989;
    2. ქტიტორის გამოსახულება ბოჭორმაში, ლიტერატურა და ხელოვნება,  31, 1990;
    3. ფრესკა   –   ამქვეყნიურობისაგან განწმენდილი და სიბრტყეში გადასული სხეული, სკოლა და ცხოვრება, 33, 1990;
    4. ბოჭორმის წმ. გიორგის ეკლესიის მოხატულობისათვის, სპექტრი,  N2, 1990;
    5. ბოჭორმის წმ. გიორგის ეკლესიის მოხატულობა, სადისერტაციო ნაშრომი, 1997;
    6. ქრისტიანული სახისმეტყველებისათვის, სპექტრი,  N1, 1998;
    7. წითელი ფერის სიმბოლური გააზრების ზოგიერთი ასპექტი შუა საუკუნეების ქართულ მხატვრობაში (ანუ როგორ იქცა ძველი აღთქმის ცეცხლი ახალი აღთქმის წითელ ფერად), რწმენა და ცოდნა,  N3, 2000;
    8. შუა საუკუნეების ხელოვნების მხატვრული ენის თავისებურებისათვის, ქართული ხელოვნების ნარკვევები,  I,  2001;
    9. ერთი ვიზუალური ნიშნის სიმბოლური გააზრებისათვის (ბორჯღალოს სემანტიკის ინტერპრეტაციის მცდელობა),  N5 (9), 2001–2002;
    10. მცხეთის ჯვრის სემანტიკისათვის, რწმენა და ცოდნა,  N10, 2002;
    11. ბეთანიის მხატვრობა და მართმადიდებლური ფერწერის ზოგიერთი ასპექტი,  სპექტრი,  2005;
    12. ქართული ხელოვნების სახვითი ენისათვის,   Academia,  N6-7,  თბ., 2006;
    13. ქართული ქრისტიანული ხელოვნება, ხელნაწერთა დასურათება, თბ., 2008.
    Leave a comment